เรื่องจากอีเมล์ส่งต่อมาจ้า….
ชายอินเดียย้ายไปอยู่ที่มอนทรีล เขาไปสมัครงาน ที่ห้างใหญ่แห่งหนึ่งผู้จัดการถามเขาว่า มีประสบการณ์ด้านการขายมาบ้างไม๊
เขาตอบว่าตอนอยู่ที่บ้านเดิมเคยเป็นพนักงานขายจ้านายจ๋าผู้จัดการจึงรับเข้าทำงาน ยูมาเริ่มงานพรุ่งนี้เลยนะ หลังจากปิดร้านไอจะลงมาตรวจ ว่ายูทำอะไรไปบ้าง แต่ขอแนะนำอะไรหน่อยนะอย่างถ้าลูกค้ามาซื้อยาสีฟัน นายก็น่าจะแนะนำให้เขาซื้อแปรงสีฟันและ ครีมโกนหนวดไปด้วย อะไรประมาณนี้นะ เข้าใจไม๊ ชัวร์ อีนี้ฉานเข้าใจครับ
การทำงานวันแรกแม้จะยากแต่แขกคนนี้ก็ผ่านมันมาได้ หลังจากปิดร้านผู้จัดการก็มาดู เป็นไงได้ลูกค้ากี่รายวันนี้ อีนี้ รายเดียวขอรับ ผู้จัดการร้องลั่น หา..รายเดียวเองเหรอ รู้ไม๊ว่าทั่วไปเค้าขายกันได้เฉลี่ย วันละ 20 หรือ30 รายเชียวนะ แล้วยูขายได้เงินมาเท่าใหร่ฟะ ผู้จัดการเริ่มออกอาการไม่พอใจขนาดหนัก แขกตอบว่า"201,237 ดอลล่าร์ครับ ผู้จัดการตกใจ หาดอลล่าร์ เหรอ ท่านขายอะไรให้เค้าไปน่ะ (สรรพนามเริ่มเปลี่ยนทันที) ทีแรกก็เบ็ดตกปลาขนาดเล็ก แล้วก็เบ็ดขนาดกลาง แล้วก็เบ็ดขนาดใหญ่ แล้วก็คันเบ็ดรุ่นใหม่ จากนั้นพอ ฉานถามเขาว่า จะไปตกปลาที่ไหน เขาตอบว่าจะไปที่ชายฝั่งฉานเลยเสนอว่า เขาน่าจะมีเรือสักลำ เราเลยลงไปดูที่แผนกเรือเครื่อง ยนต์คู่ให้เขา แล้วเขาก็บอกว่าสงสัยรถ Honda Civic ของเขาคงจะลากเรือลำนี้ไม่ไหว ฉานเลยพาเขาลงไปที่แผนกรถยนต์ แล้วก็ขาย TOYOTA LAND CRUISER 4X4ให้เขาไปได้อีกคันครับ"
ผู้จัดการถามหมายความว่ามีชายคนหนึ่งมาที่นี่เพื่อที่จะซื้อขอเบ็ดอันเดียวแต่ท่านขายเรือกับรถกระบะให้เค้าได้งั้นเหรอ โอ้ โนๆๆๆอีนี้เปล่าครับ
เปล่า…เขาแค่มาซื้อผ้าอนามัยให้เมีย แต่อีนี้ฉานเลยบอกเขาว่าถ้างั้นไหนๆ สุดสัปดาห์นี้ ยังไงนายก็ไม่ได้xxxกะเมียแน่ๆ
ดังนั้นอีนี้อย่าช้า..ไปตกปลาดีกว่ามั้ง